من ! اوّل همسايه را بايد رسيد ، بعد خود را » . حِمْيَرى از حضرت باقر روايت كرده است كه : حضرت رسالت مقرّر فرمود كه هر چه خدمت بيرون در باشد از آب و هيزم آورد ، و امثال آنها حضرت امير المؤمنين به جا آورد ، و هر چه خدمت اندرون خانه باشد از آسيا كردن و نان و طعام پختن و جاروب كردن و امثال اين‌ها با حضرت فاطمه باشد . ابو نُعَيْم روايت كرده كه : حضرت فاطمه آن قدر آسيا گردانيد كه دست‌هايش آبله پيدا كرد و از اثر آسيا دست‌هايش پينه كرد . ثعلبى از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده كه : روزى حضرت رسول به خانهء فاطمه درآمد ، فاطمه را ديد كه جامه پوشيده بود از جل‌هاى شتر و به دست‌هاى خود آسيا مىگردانيد و در آن حالت فرزند خود را شير مىداد ، چون حضرت او را بر آن حالت مشاهده كرد آب از ديده‌هاى مباركش روان شد و فرمود : « اى دختر گرامى ! تلخىهاى دنيا را امروز بچش براى حلاوت‌هاى آخرت » . پس فاطمه گفت : يا رسول الله ! حمد مىكنم خدا را بر نعمت‌هاى او و شكر مىكنم خدا را بر كرامت‌هاى او ، پس حق تعالى اين آيه را فرستاد : « وَلَسَوْفَ يُعْطِيك رَبُّك فَتَرْضى » ؛ « 1 » يعنى حق تعالى در قيامت آن قدر به تو خواهد داد كه راضى شوى . از حسنِ بصرى منقول است كه مىگفت : حضرت فاطمه عابدترينِ مردم بود در عبادت حق تعالى ، آن قدر بر پاى ايستاد كه پاهاى مباركش ورم مىكرد ، وقتى پيغمبر خدا به او فرمود : « چه چيز بهتر است از براى زن » ؟ فاطمه گفت : آنكه نبيند مردى را و نبيند مردى او را ، پس حضرت نور ديدهء

--> ( 1 ) . تفسير ثعلبى ، ج 10 ، ص 225 ؛ تفسير مجمع البيان ، ج 10 ، ص 382 و آيه : ضحى ( 93 ) : 5 .